personality 2010

Download personality 2010

Post on 11-Mar-2016

214 views

Category:

Documents

2 download

Embed Size (px)

DESCRIPTION

personality 2010

TRANSCRIPT

  • elf noemt Liesbeth van Dijk (54)

    het Mijn rolstoel. Vanaf haar vierde

    zag Liesbeth namelijk vreemde, maar waar-

    achtige dingen die ze met veel emotie uitte.

    In 1963 vertelde ze haar ouders dat binnen-

    kort een vriend zal worden doodgeschoten.

    Ik zag op de wand van mijn slaapkamer als

    in een film president John F. Kennedy in een

    open limousine voorbij komen. Plotsklaps

    vlogen zijn hersenen door de lucht. Mijn ou-

    ders waren in die periode dol op JFK. Enkele

    dagen later werd hij in Dallas vermoord.

    Naarmate Liesbeth groter en mondiger werd,

    gaf ze spontaan door wat ze doorkrijgt.

    Bij de hoogzwangere buurvrouw hield ik

    mijn handen op haar buik en dan zei ik

    zwaar geemotioneerd: Het kindje leeft niet.

    Dat kwam dan nog uit ook. Bij haar thuis

    vonden regelmatig diners plaats met veel

    nationale en internationale functionarissen

    aan tafel. Haar vader reisde voor Shell de we-

    reld af en had een enorm netwerk. Vandaar.

    Op mijn achtste zat ik naast zon Shell-ho-

    temetoot die was vergezeld door een vrouw.

    Ik zei: Wat raar dat uw echtgenote zo hard

    huilt, terwijl uw vrouw hier nu lacht. Dat

    was zijn minnares, snap je. Fout, fout, fout!

    Mijn ouders stuurden me in die gevallen

    vaak de kamer uit. Ze zeiden dan tegen de

    gasten dat ik wel vaker erop los fantaseerde.

    Pa Van Dijk was een zwaar christelijke boe-

    renzoon uit Woerden die Liesbeths para-

    normaliteit toeschreef aan de duivel. Haar

    moeder, van Zuid-Amerikaanse afkomst, her-

    kende het Zesde Zintuig wel. Ook haar vader,

    Liesbeths opa, had heldere, voorspellende

    dromen. Haar grootmoeder legde die dro-

    men dan aan tafel uit. Maar Liesbeths moe-

    der had nooit gehoopt zelf zon kind te krij-

    gen. Op school zag Liesbeth iedereen in hun

    aura met verschillende kleuren. Leerlingen,

    maar ook leraren dachten dat ik ze zag vlie-

    gen. De ouders sleurden hun dochter mee

    naar allerlei deskundigen, waar ze de nodige

    proeven onderging. Ik zat een halfjaar in

    een inrichting. Medici hielden het uitein-

    delijk op een hersenbeschadiging.

    Handicap

    Liesbeth ging zich door haar handicap meer

    en meer isoleren. Ze voelt zich nog altijd

    een soort van outcast. Vrienden noemen

    me niet Nostradamus, de bekende voorspel-

    ler uit de middeleeuwen, maar NostraDij-

    kes, haha! Hoewel ze op school makkelijk

    mee kon komen, durfde ze niet meer over

    haar Zesde Zintuig te praten. Ze trouwde

    een advocaat, werd moeder van inmiddels

    twee volwassenen. In Rotterdam runde ze

    een eigen kinderkledingzaak. Ik ben echt

    heel aards en allerminst zon zweefteef met

    kruidenthee en wierookstokjes! Ze was als

    netwerkster onder meer actief in de filmin-

    dustrie, werkte onder anderen met Theo van

    Gogh en San Fu Maltha. Ik voel direct wie

    met wie matcht. De laatste jaren zet ze

    haar gave in bij coachingsessies. Voor 180

    euro per sessie leest ze haar clientle, be-

    staande uit ondernemers, managers, produ-

    centen en presentatoren, maar ook arties-

    ten, zangers, acteurs en schrijvers. Na ons

    interview staan twee bedrijfsdirecteuren in

    haar agenda.

    Op welke vragen zoeken zij antwoord?

    Op Waar liggen mijn talenten?. Hoe kan ik

    me daarin verder ontwikkelen? Wat me op-

    valt, in al die jaren, is dat mensen mak-

    Liesbeth van Dijk brak door als finalist in het KRO-televisieprogramma Het Zesde Zintuig. Inmiddels maakt

    het medium furore met haar tv-programma over paranormale kinderen. Liesbeth staat met haar gave in de

    volle wereld van vandaag. Ze adviseert/coacht ondernemers, politici en artiesten. De auteur van Ik zie wat

    jij niet ziet slaagt er voortdurend in zweverige zaken handen en voeten te geven. Dito trof haar in haar

    woning in Den Haag.

    >>

    48 dito

    ZJe kunt het van mij

    zo krijgen

    Medium Liesbeth van Dijk over haar zesde zintuig

    liesbeth van dijk.indd 48 22-03-10 18:33:57

  • >>

    by ditospecial people

    k zag als in een film John F. Kennedy vermoord wordenI

    dito 49

    liesbeth van dijk.indd 49 22-03-10 18:34:10

  • kelijker en sneller groeien door bevestiging,

    erkenning. Kortom, ze maken door positieve

    aandacht grotere stappen dan door pijn.

    Is het zo niet: zowel door pijn als door plezier?

    Maar waarom zouden we de pijn opzoe-

    ken? Wordt het leven daar plezieriger op?

    Wat ik inmiddels geconcludeerd heb, is dat

    mensen het meeste geluk ervaren door in

    hun werk bij hun eigen sociale groep te

    blijven. Dan kom je automatisch sneller

    in een flow, gaat alles makkelijker, krijg

    je sneller bevestiging, liefde, steun. Dat

    advies geef ik steeds vaker. Maar om de

    een of andere reden laten mensen die

    zekerheid toch los. Uit nieuwsgierigheid,

    uit avontuur - of weet ik veel waarom -

    gaan ze het geluk zoeken bij een andere

    beroepsgroep, branche of wat dan ook.

    Maar daarmee roepen ze dan vaak de el-

    lende over zich af. Je hoort als het ware

    bij de neushoorns, maar eenmaal tussen

    de krokodillen ontdek je dat ze je bijten

    en kapot scheuren. Zeker in deze tijd kom

    ik alsmaar vaker in mijn sessies tot de con-

    clusie: was toch gewoon lekker in je eigen

    vaarwater gebleven.

    Promoot je daarmee niet de houding: blijf

    zitten waar je zit en verroer je niet?

    Juist niet. Iemand ontwikkelt zich juist be-

    ter als de schoenmaker bij zijn leest blijft.

    Neem John de Mol. Zeer succesvol, maar

    ook hij begon ineens een eigen tv-station

    en loopt een knauw op. Of Marco Borsato.

    Waarom bleef hij gewoon niet doen waarin

    hij een specialist is? Waarom overstappen

    naar andere disciplines, andere vakgebieden,

    je ziel en zaligheid storten bij mensen van

    een andere bloedgroep? Het is een klassie-

    ke valkuil. Voetballers, artiesten, maar ook

    ondernemers: ze zitten lekker in een flow,

    hebben succes en ineens storten ze zich in

    een avontuur waarin ze deuken oplopen. Die

    mentaliteit is zowaar uitgegroeid tot een

    wereldcrisis. Hardwerkende burgers staken

    op grote schaal hun geld in aandelencon-

    structies waar geen touw aan vast te knopen

    was. Het gevolg is bekend. Dus blijf doen

    waar je goed in bent! Maar ik snap het wel,

    hoor. Heb je je eerste ton binnen, dan wil je

    er altijd drie, vier of vijf van maken. Dus ben

    je geneigd buiten je periferie te stappen. Je

    komt daardoor misschien in aanraking met

    criminele of frauduleuze wereldjes. Joop van

    den Ende ontdekte dat bij zijn bouwproject

    in Amsterdam Zuidoost. Leg je je energie bij

    een groep waar je niet bij hoort, dan gaat

    het fout. Zulke ervaringen maken je boven-

    dien achterdochtig, ze doen pijn, geven

    stress. Dus wat voegen dergelijke uitstapjes

    toe aan je levensgeluk? Bedenk bovendien:

    waar je mee omgaat, word je mee besmet.

    In welke groep zit jij?

    Haha, juist bij die ondernemers, de dur-

    aarom zouden we de pijn opzoeken? Wordt het leven daar plezieriger op?W

    50 dito dito 51

    liesbeth van dijk.indd 50 22-03-10 18:34:54

  • vers, degenen die voor zichzelf gaan, voor

    hun eigen talent kiezen. Bij degenen die

    springen in het diepe, met de instelling van

    op de bodem van de zee zijn ook mooie

    planten, die buiten zichzelf kunnen kijken.

    Die, gek genoeg, juist ook vaak een knauw

    hebben opgelopen, omdat ze zeiden: Dat

    is wel mijn groep, ik weet hoe in dit milieu

    de paden lopen. Maar fuck it, ik doe het zo.

    Wat mensen ook van Rita Verdonk vinden,

    los ook van haar politieke programma: als

    je zo in je boodschap gelooft en mensen

    daarvan weet te overtuigen, knap hoor.

    Ze kan straks op haar sterfbed zeggen: Ik

    haalde alles eruit wat erin zat, alles in mij

    heb ik ontwikkeld. En hoeveel mensen lig-

    gen niet op hun sterfbed en zeggen Had ik

    maar, had ik, had ik maar?

    Maar zelfs jij stapte over naar een andere

    wereld, de televisiewereld?

    Ik houd mijn hart vast, want je bent in

    Hilversum gewoon een product. Scoor je,

    dan blijf je en vice versa. Snoeihard al-

    lemaal! Verder weet ik nu al dat colum-

    nisten, bloggers en politici me straks

    compleet gaan afmaken. Onzin, dat tak-

    kewijf met die paranormale kinderen. Ik

    hoor het ze al zeggen, haha. Maar dat heb

    ik er dus allemaal voor over. Ik wil name-

    lijk echt laten zien dat paranormaliteit

    iets normaals is, ik wil dat kinderen niet

    hetzelfde meemaken wat mij is overko-

    men. Dat taboe doorbreek ik. Verder pleit

    ik in dat programma voor meer vertrou-

    wen in de intutie, in het diepe weten.

    Mooi! Maar hoe doe je dat?

    Leef meer en meer in het hier en nu! Dan

    gaat dat diepe stemmetje vanzelf luider

    tegen je spreken.

    Hoe ga jij om met negativiteit?

    Door zelf zoveel mogelijk de macht in ei-

    gen handen te houden. Zo nam ik in mijn

    contract op dat medewerkers bij wie ik

    me niet goed voel, direct kunnen worden

    vervangen. Daarmee ben ik achteraf zo

    blij. Een redactielid en een cameraman

    hadden vanaf de eerste opnamedag geen

    plezierige energie. Ze hadden niets met

    paranormaliteit. Ik proefde bij hen zovee